Jaaroverzicht boeken van Nederlands

Dit jaar hebben we 4 boeken gelezen voor Nederlands. 'De Melkweg' van Bart Moeyaert, ‘Eva’s oog van Karin Fossum, '19 keer Katherine' van John Green en 'De eenzaamheid van de priemgetallen' van Paolo Giordano. Alle boeken zijn erg verschillend vanelkaar en zijn dus moeilijk met elkaar te vergelijken. Mijn favoriete boek was 'De eenzaamheid van de priemgetallen' van Paolo Giordano. Ik vind het lezen van boeken leuk maar het begin van een boek vind ik vaak saai waardoor ikmoeite heb om het verder te lezen. Dit had ik niet bij het boek ‘De eenzaamheid van de Priemgetallen’, het sprak me onmiddellijk aan en ik had zin om verder te lezen. De andere boeken waren minder omdat ik ze niet altijd onmiddellijk begreep of ze een beetje raar vond. Het boek ’Eva’s oog’ vond ik een super en interessant boek.

'De Melkweg'

Aande Melkweg (een doodgewone straat) hebben drie kinderen, de twee broers Oskaren Bossie en een vriendinnetje, Geesje,  op een dak van een magazijn eenclubhuis. Daar slijten ze hun  vakantiedagen. Daar doden ze de tijd meteenvoudige activiteiten, spelletjes die ze verzinnen bij gewone dingen envoorbijgangers die onbewust voor verstrooiing zorgen.

Dit boek vond ik heelraar, ik snapte het verband met de naam ‘De Melkweg’ niet, uiteindelijk bleekhet een gewone straat te zijn. Ik vond dit het minste boek van de 4 andereboeken.

'19 keer Katherine'

Het verhaal gaat van start in de kamer van Colin Singleton, een juist afgestudeerd wonderkind. Hij vraagt zich af of een wonderkind wel in staat is om een genie te worden. Hoewel niets erop wijst dat dit mogelijk is, wil hij zich absoluut bewijzen. Hij werd immers juist voor de 19de keer gedumpt door een meisje dat Katherine heet. Zijn beste vriend Hassan, die in veel opzichten Colin’s tegenpool is, overhaalt hem om samen een roadtrip te maken.

Ik vond dit boek in het begin niet goed omdat er over de verschillende Katherine’s werd gesproken en dit vond ik saai maar toen hij Lindsey ontmoette vond ik het wel interessant worden. Ik vond de vele wetenschappelijke termen in het boek ook niet zo boeiend.

'Eva's oog' 

 Op een dag wandelt Eva Marie Magnus met haar dochtertje Emma langs de rivier als ze opeens in het water een lijk voorbij zien drijven. Eva herkent hem. Haar dochtertje vindt dat ze de politie moeten bellen. Eva loopt naar een telefooncel en doet alsof ze de politie belt. Vervolgens gaat ze met Emma naar de MacDonald's.

Inspecteur Konrad Sejer onderzoekt de moord op de man, Egil Einarsson, die een halfjaar eerder als vermist werd opgegeven. Als Emma zich verspreekt, komt hij erachter dat er een verband is tussen Eva, de vermoorde man én een andere moord. De moord op Maja Durban. Zij stierf een paar dagen voor de verdwijning van Einarsson. In het kleine provinciestadje van Sejer kan dat geen toeval zijn, al is het verband rafeldun.

Ik vond dit ook een heel goed boek, dit boek was ook van het begin heel spannend. Ik vond het ook een boek waar veel realiteit in voor komt zoals de prostitutie en de moord. De andere boeken bevatte minder realisme. Het was wel onverwacht dat Eva uiteindelijk de verkeerde bleek vermoord te hebben.

 

‘De eenzaamheid van de priemgetallen’

De zevenjarige Alice moet van haar vader elke dag tegen haar zin skiën. Op een mistige dag doet ze het in haar broek. Hier schaamt ze zich zo voor dat ze zich afzondert van de rest van de groep. Ze besluit alleen naar beneden te skiën en naar huis te gaan. Maar door de mist ziet ze niet dat de piste is afgesloten met een lint. Ze valt, vliegt door de lucht en komt in een kloof terecht. Ze kan haar linkerbeen niet meer bewegen en roept om hulp. Maar er komt niemand.

Mattia is hoogbegaafd. Hij schaamt zich voor zijn geestelijk gehandicapte tweelingzusje Michela. Op school lacht iedereen hen uit en ze worden nooit uitgenodigd voor feestjes. Op een dag nodigt Ricardo hen toch uit, omdat het moet van zijn moeder. Mattia en Michela gaan er lopend heen. Onderweg bedenkt Mattia zich dat hij liever alleen zou gaan en laat Michela achter in het park. Ricardo is opgelucht dat Michela er niet is. Tegen de avond herinnert Mattia zich opeens dat Michela nog alleen in het park is en verlaat het feestje. Eenmaal bij het park aangekomen wordt zijn ergste vermoeden bevestigd; Michela is weg.

Alice en Mattia hebben beiden een trauma opgelopen en komen elkaar later in het leven tegen.

Dit boek heb ik het recentst gelezen en vond ik een heel goed boek. Het begin begon met rare gebeurtenissen zoals het ongeluk van Alice en Mattio die Michela achter liet en nooit meer heeft terug gevonden. Ik had meteen zin om verder te lezen, het boek las heel vlot. Ik vond aan het boek ook goed hoe ze deze 2 personages met hun gebeurtenissen aan elkaar koppelden en zo een verhaal kregen. Het slot van het verhaal vond ik wel onverwacht. Ik vond het niet zo’n mooi einde, ik had gedacht dat Alice en Mattio een koppel gingen worden en misschien gingen trouwen en zo allebei zouden genezen. Zo zou Alice van haar anorexia afgeraken en Mattio zijn zus terugvinden. Ik vond het jammer dat dit niet gebeurde in tegendeel ze gingen uit elkaar op het einde van het boek.

geschreven door Celine 

 

 

De eerste zomerdag

 De Eerste Zomerdag

een meisje in een bloesje

een oude man staat in de zon

alsof hij staat te douchen

bij het Centraal Station

het hoedje in de rechterhand

het hoofd omhoog gericht

zo staat hij al minutenlang

in het warme zonnelicht

’t rumoer rondom, dat deert hem niet

de taxi’s noch de tram

’t is of hij niets meer hoort en ziet

maar de zon, die is van hem

~Toon Hermans

De lenige liefde

De lenige liefde

Zoals je binnenkwam en dag zei,
en uit je kleren en je woorden stapte

(het voorlaatste wat je voor me uit-
deed was het woord “lieveling”
en het laatste een glimlach; toen
opende je dehaakjes en ik kwam erin
en je sloot ze)

zo ging je ook weer weg, trok
enkel veel te dunne woorden
van afscheid om je heen en rilde.

~Herman de Coninck

 

 

Examens

examens

De maand mei, we komen steeds dichterbij.
Nog een duwtje in de rug, dan komt de zomervakantie vlug.
Maar het warme weer steekt je tegen, in zo'n weer had je liever buiten gelegen.
Leren, studeren tot je hersenen helemaal blokkeren.
Een goede nachtrust, en je komt op het examen helemaal uitgerust.
’s Morgens nog eens de lessen herlezen, dan heb je helemaal niets te vrezen.
Je examen goed bekijken, dat we met z’n allen het einddoel bereiken.
Ik wil maar zeggen, Iedereen staat aan je zij, zo geraken we de examenperiode wel rap voorbij.
Want na dit, durf ik te wedden dat je met je gedachten ergens helemaal anders zit!

Nederlander Maarten Van der Graaff wint prijs voor beste poëziedebuut

Het beste poëziedebuut van dit jaar is geschreven door de Nederlandse dichter Maarten van der Graaff. Hij won gisteren de C. Buddingh'-prijs voor zijn bundel 'Vluchtautogedichten'. Van der Graaff, geboren in 1987, ontving de prijs tijdens de 45ste editie van het Poetry International Festival Rotterdam.

Van der Graaff is volgens de jury "een uiterst vindingrijk en beweeglijk dichter", die opvalt door "de spankracht" van zijn gedichten "qua compositie, woordenschat en thematief". De andere genomineerden waren Hanneke van Eijken, Josse Kok en Hannah van Wieringen. Aan de prijs is een bedrag van 1200 euro verbonden.

Onder de eerdere winnaars zijn Ellen Deckwitz, Erwin Mortier, IljaLeonard Pfeijffer, Joke van Leeuwen, Anna Enquist en Michaël Zeeman. Vorig jaar ging de debuutprijs naar Henk Ester.

jaaroverzicht boeken Nederlands

Dit jaar hebben we voor Nederlands 4 boeken gelezen. 'De Melkweg' van Bart Moeyaert, '19 keer Katherine' van John Green, 'Eva's oog' van Karin Fossum en 'De eenzaamheid van de priemgetallen' van Paolo Giordano. Alle boeken zijn erg verschillend van elkaar en hebben en zijn moeilijk met elkaar te vergelijken, maar het beste boek vond ik '19 keer Katherine'. Bij de andere boeken had ik het telkens moeilijk om verder te lezen omdat ik ze niet zo interessant of zelfs echt saai vond.

'De Melkweg'

Aan de Melkweg (een doodgewone straat) hebben drie kinderen, de twee broers Oskar en Bossie en een vriendinnetje, Geesje,  op een dak van een magazijn een clubhuis. Daar slijten ze hun  vakantiedagen. Daar doden ze de tijd met eenvoudige activiteiten, spelletjes die ze verzinnen bij gewone dingen en voorbijgangers die onbewust voor verstrooiing zorgen.

Dit vond ik de minst goede boek, het was heel langdradig en saai.

'19 keer Katherine'

Het verhaal gaat van start in de kamer van Colin Singleton, een juist afgestudeerd wonderkind. Hij vraagt zich af of een wonderkind wel in staat is om een genie te worden. Hoewel niets erop wijst dat dit mogelijk is, wil hij zich absoluut bewijzen. Hij werd immers juist voor de 19de keer gedumpt door een meisje dat Katherine heet. Zijn beste vriend Hassan, die in veel opzichten Colin’s tegenpool is, overhaalt hem om samen een roadtrip te maken.

Dit was het beste boek. Ik vond het interessant en vlot om te lezen. Het onderwerp was veel leuker dan bij 'De Melkweg'.

Eva's oog

Voor alleenstaande moeder en kunstenares Eva Mangus is het nooit simpel geweest om de eindjes aan elkaar te knopen. Daartoe verleid door haar oude klasgenote, de callgirl Maja, heeft Eva een beslissing genomen waar ze eerder niet aan had durven denken. Wanneer ze toevallig getuige is van een moord, krijgt die nieuwe situatie een wel erg wrange wending. Het is het begin van een waanzinnig spannend avontuur. Door de gebeurtenissen komt Eva in contact met inspecteur Sejer, wiens sympathie zij gaandeweg wint.

Dit boek vond ik ook goed, het was spannend en het was vlot om te lezen, ik had het heel snel uit.

'De eenzaamheid van de priemgetallen'

De zevenjarige Alice moet van haar vader elke dag tegen haar zin skiën. Op een mistige dag doet ze het in haar broek. Hier schaamt ze zich zo voor dat ze zich afzondert van de rest van de groep. Ze besluit alleen naar beneden te skiën en naar huis te gaan. Maar door de mist ziet ze niet dat de piste is afgesloten met een lint. Ze valt, vliegt door de lucht en komt in een kloof terecht. Ze kan haar linkerbeen niet meer bewegen en roept om hulp. Maar er komt niemand.

Mattia is hoogbegaafd. Hij schaamt zich voor zijn geestelijk gehandicapte tweelingzusje Michela. Op school lacht iedereen hen uit en ze worden nooit uitgenodigd voor feestjes. Op een dag nodigt Ricardo hen toch uit, omdat het moet van zijn moeder. Mattia en Michela gaan er lopend heen. Onderweg bedenkt Mattia zich dat hij liever alleen zou gaan en laat Michela achter in het park. Ricardo is opgelucht dat Michela er niet is. Tegen de avond herinnert Mattia zich opeens dat Michela nog alleen in het park is en verlaat het feestje. Eenmaal bij het park aangekomen wordt zijn ergste vermoeden bevestigd; Michela is weg.

Alice en Mattia hebben beiden een trauma opgelopen en komen elkaar later in het leven tegen.

Dit was ook een goede boek, ik vond alleen het einde niet goed, het verhaal stopte abrupt en onverwacht, maar op een manier dat ik het slecht vond. Ik dacht dat het einde mooier zou zijn, maar over het algemeen was dit ook een goed boek. Het was niet saai en het las vlot.

geschreven door Alessia

Menu Sonnet 18

Vandaag presenteren wij u twee bolletjes onsterfelijkheid,

samen met kleine stukjes hartstochtelijkheid.

Deze associëren wij met liefde en romantiek,

want deze rode kleine stukjes zorgen voor de nodige erotiek.

Samen maken deze twee de zomer,

dat maakt de mens al een beetje slomer.

We verbinden nog één ingrediënt aan een gelukzalig gevoel,

maar niet te veel anders wordt het een grote chocoladeboel.

Schrijfster Maya Angelou overleden

In de Amerikaanse staat North Carolina is schrijfster en dichteres Maya Angelou vandaag overleden. Ze werd 86. De zwarte Angelou was vooral bekend van haar memoires 'I know why the caged bird sings' uit 1969. De doodsoorzaak werd niet bekend gemaakt.

Oorspronkelijk speelde Angelou, die geboren werd als Marguerita Johnson in de Amerikaanse stad St. Louis, toneel. Ze mocht in de jaren vijftig zelfs acteren in verscheidene Broadway-producties. Daarna legde ze zich toe op het schrijven van toneelstukken en filmscripts.

Echt beroemd werd ze met het autobiografische 'I know why the caged bird sings' uit 1969, een 'coming of age'-boek waarin Angelou beschrijft hoe haar liefde voor literatuur haar door de Amerikaanse rassenscheiding helpt. Angelou zette zich ook in voor gelijke rechten voor Afro-Amerikanen.

Bij de inauguratie van Bill Clinton in 1993 droeg ze een gedicht voor, 'On the pulse of the morning'. In 2011 kreeg ze van Amerikaans president Barack Obama de presidentiële Medal of Freedom.

Sonnet Shakespeare Menu

Sonnet 18

Zal ik jou vergelijken met een zomerdag?
Je bent veel mooier, zachter, niet zo heet
Ruwe winden schudden lieftallige knoppen in mei
En voor je het weet is die zomer alweer voorbij
Soms schijnt het hemeloog te fel
En dan weer wordt haar gouden glans versluierd
Al wat mooi is vervaagt zo met de tijd
Door ongeluk of door verval van de natuur
Maar jouw zomer gaat nimmermeer voorbij
Noch zal jouw schoonheid ooit vergaan
Noch zal de Dood snoeven dat jij in zijn schaduw dwaalt,
Want deze regels vereeuwigen jou
Zolang er mensen leven en dit kunnen aanschouwen
Zal jij in dit gedicht verder leven.

'De Hongerspelen' Suzanne Collins

In de Kerstvakantie verveelde ik me vaak dus had ik het idee om het eerste boek van de trilogie van mijn favoriete film 'The Hunger Games' te lezen. Ik maakte voor het eerst kennis met de film in mei 2012, ik was direct verkocht dus ik vond het wel eens tijd om ook het boek te lezen. Het was prachtig, ik kon niet stoppen met lezen. Het boek bevat 340 pagina's en was op twee dagen al helemaal uitgelezen. Een echte aanrader!

Het boek speelt zich af in de toekomst. De mensen leven dan in districten onder leiding van het Capitool. Elk jaar worden er uit elk district tijdens een boete de namen van een jongen en meisje met een leeftijd van 12 tot 18 jaar getrokken, zij moeten het dan opnemen in een arena tegen 22 andere kinderen uit allemaal andere districten, ze moeten met elkaar vechten tot de dood. Slechts 1 tribuut komt er levend uit. Dit evenement is amusement voor de mensen uit het Capitool en zo worden de districten eraan herinnerd dat zij de baas zijn. De hoofdrolspeelster is Katniss Everdeen, ze verzorgt haar moeder en haar zusje Prim (12 jaar) sinds haar elfde omdat haar vader overleden was in de mijnen en haar moeder daarvan een zware depressie had. Ze jaagt samen met haar vriend Gale, illegaal in de bossen rond District 12, en zorgt daardoor dat ze kunnen overleven. Op de ochtend van de boete, dan wordt er in elk District bepaald welke jongen en welk meisje mee moeten doen met de Spelen, wordt er tegen alle verwachtingen de naam van haar kleine zusje ,Prim, getrokken. Katniss neemt als vrijwilliger haar plaats in. De mannelijke tribuut van District 12 is Peeta Mellark, geen onbekende voor Katniss. Beiden vertrekken met de trein naar het Capitool, daar ontmoeten ze de andere deelnemers, worden klaargestoomd voor de arena en geven ten slotte een interview op de avond voordat ze de arena in moeten. De bedoeling van de interviews is om zo sympathiek mogelijk over te komen bij de mensen van het Capitool. Zo kan een tribuut sponsors krijgen die tijdens De Spelen benodigde zaken voor hen kunnen kopen zoals wapens, eten... Peeta vertelt in het interview aan het publiek dat hij verliefd is op Katniss waarop ze boos reageert omdat ze denkt dat het een publiciteitsstunt is en omdat ze haar er niet bij hebben betrokken. Wanneer De Spelen beginnen doet elke tribuut zijn best om te overleven, één voor één sterven ze. Het is echt super spannend. Wanneer ze nog met een paar tributen overblijven wordt er een wijziging in de regels van de Spelen meegedeeld: als de jongen en het meisje van hetzelfde district als laatste leven, zijn ze beiden winnaar. Katniss gaat daarom meteen op zoek naar Peeta. Ze weet dat hij nog in leven is want elke avond om hetzelfde uur worden er in de lucht de foto's getoond van de overledenen en hij was er nooit bij. Na lang zoeken vindt ze hem, maar hij is zwaar gewond. Ze probeert zijn wonden te verzorgen, maar ze weet dat hij zonder medicijnen zal sterven. Toch probeert ze hem in leven te houden en door hun liefde, waarvan zij niet weet dat de liefde van Peeta eigenlijk echt is en geen publiciteitsstunt, krijgen ze een heleboel sponsors. Peeta's leven hangt aan een zijden draadje maar wanneer er een speciaal feestmaal wordt gehouden op een open plek, delen de mensen die de Hongerspelen organiseren geen eten uit maar iets wat elke tribuut erg hard nodig heeft. In Peeta's en Katniss' geval is dat een medicijn voor Peeta. Uiteindelijk weet Katniss het medicijn te bemachtigen en zo redt ze Peeta's leven. Wanneer alleen zij, Peeta en Cato (een andere tribuut) nog over blijven gooien de mensen de De Spelen organiseren een nieuwe verrassing  in de arena waaraan Cato uiteindelijk sterft. Katniss en Peeta zijn dolblij dat ze hebben gewonnen en verwachten opgehaald te worden om naar het Capitool te gaan. Maar dan kondigen ze een verandering in de regels aan: er kan toch maar 1 winnaar zijn. Katniss en Peeta maken vervolgens ruzie over wie er moet blijven leven totdat Katniss met een heel gevaarlijke truc (ze nemen allebei een bes in waardoor ze dood zouden gaan als ze niet allebei kunnen winnen, waardoor er dan helemaal geen winnaar zal zijn) de organisatoren probeert over te halen om hen allebei te laten winnen. Op het laatste nippertje werkt haar plan en blijven ze allebei leven, maar Katniss weet nog niet dat ze met haar gevaarlijke actie de organisatoren en de leider van het Capitool (President Snow) tegen zich heeft opgezet.

Het boek is echt super! Het heeft me onmiddellijk aangezet om deel 2, 'Vlammen', van de trilogie te lezen.

 

Geschreven door Alessia.

 

Exemplaren " Dagboek van Anne Frank " vernield

 Vandalen hebben in verschillende bibliotheken in Tokio ongeveer 25 exemplaren van " het Dagboek van Anne Frank " vernield.
 
 De directeur van de bibliotheken in Tokio trof in januari voor het eerst een vernield boek aan. "Het boek staat op verschillende afdelingen van onze bibliotheken, van de kinderafdeling tot de categorie algemene boeken. Ik denk dat de dader heeft uitgezocht waar er exemplaren van "'Het dagboek van Anne Frank" stonden", klinkt het.

Andere boeken die te maken hebben met Anne Frank en die nog niet beschadigd zijn, liggen voor de veiligheid achter de balie.

De politie is een onderzoek naar het vandalisme gestart. Wie de dader is, is nog niet bekend.

Ware vriendschap

Al die problemen, ik ben ze stuk voor stuk zat.
Telkens dat gezeik, ik heb het helemaal gehad.
Problemen die me niks aan moeten gaan, maar waarbij ik toch word betrokken.
Keuzes die ik moet maken, en maar het goede antwoord moet gokken.
Ik ben het zat, alles en iedereen.
Alleen mijn echte vrienden, die slepen me er doorheen.
Ze helpen mij en luisteren naar mij.
Hoe koppig ik soms ook kan zijn, ze blijven me altijd bij.
Mijn vrienden zijn het enige waar ik voor ga.
Zij zijn het enige waar ik voor klaar sta.
Vrienden voor het leven.
Ik zou alles wat ik had voor hun opgeven.
Zulke goede vrienden wil je nooit meer kwijt.
Zulke goede vrienden zijn er voor mij altijd.
Vrienden die ik nooit zal laten gaan.
Ze moeten is weten wat ik allemaal voor hun wil doorstaan.

sonnet Shakespeare

Hoe kan ik ooit gepast jouw waarde prijzen
Als jij van mij het allerbeste biedt?
Wat baten mij die eigen eerbewijzen –
Iets anders is zo'n lofbetuiging niet.
Laat daarom ons voortaan gescheiden leven,
In liefde zonder haar verbintenis,
Opdat ik na die scheiding jou kan geven
Wat jij verdient en slechts het jouwe is.
Wat zou dat afscheid mij tot wanhoop dwingen
Bood niet jouw zuur vrijaf een zoet genot: 
Het tijdverdrijf der liefdesmijmeringen,
Dat tijd en zinnen aangenaam bedot.
   Ook wist ik, soms wordt één de helft van vier:
   Al ben je elders, toch prijs ik je hier.

vertaling Erik Honders 

Alessia 'De Melkweg' Besluit

Besluit

Na het lezen van de laatste pagina's haatte ik het boek nog veel harder dan eerst. Zeker het einde vond ik verschrikkelijk. Ik dacht dat ik niet de laatste pagina had gelezen, ik dacht dat er nog een vervolg kwam. Ik begreep er niets meer van. Aan het begin van het boek hoopte ik dat de vrienden Nancy en Jeckyll zouden vinden, maar hier wordt bijna niet meer over gesproken. In het begin vond ik het boek nog leuk, ik was benieuwd naar het vervolg en er gebeurde nog dingen waarvan ik wilde weten hoe ze gingen aflopen, maar dit veranderde al veel te snel. Het boek werd echt vervelend, er gebeurde niets meer. Het was misschien maar een dun boek, maar ik lees liever een spannend boek van 300 pagina's dan een saai boek van 125 pagina's. Ik ben echt blij dat ik het nooit meer moet lezen en ik zou het aan niemand aanraden. Misschien schuilt re achter het verhaal een onderliggende betekenis, maar ik vind ze niet. Voor mij was het gewoon een slecht boek.

Alessia 'De Melkweg' lezen p.40 t.e.m. p.109

De drie vrienden gaan naar het ziekenhuis omdat Geesje dacht dat ze Nancy daar had gezien, uiteindelijk blijkt het dat het Nancy niet is. Bossie en Oskar pesten hier Geesje mee en hierdoor krijgen ze ruzie met haar. Oskar probeert haar op te zoeken maar hij krijgt haar niet te zien. Wat er hierna in het boek gebeurt, heeft mijn mening over het boek helemaal verandert. Ik vond het langdradig en er gebeurde echt niks interessants of spannend. Ik had het echt moeilijk met wakker te blijven omdat het zo saai was. Ik vind dat er veel dingen gebeuren die niets te maken hebben met de verdwijning van Nancy en Jeckyll, waar het uiteindelijk in het begin toch om draaide. Er werd misschien af en toe nog wel iets over gezegd, maar er werd niet meer achter hen gezocht. Oskar en Bossie leren ook opeens een nieuw meisje kennen, ik dacht dat dit deel een beetje leuker ging zijn maar dat was helaas ook niet het geval. In het verhaal gaat Oskar ook opeens zonder rede met de mensen van het oud ijzer, Petra en Priit, mee. Dat deel van het verhaal vond ik echt heel vreemd want ik vond het er echt niet bij passen. Thuis bij Bossie en Oskar vind ik het ook altijd zo vreemd en er gebeurt echt nooit iets. Ik had echt moeite met het boek verder te lezen.

Alessia 'De Melkweg' het lezen van p.7 t.e.m. 40

De 1ste 40 pagina's van het boek zijn verdeeld in 13 hoofdstukken, dit vond ik persoonlijk al veel voor zo weinig pagina's en ik vond het ook een beetje vervelend.

We maken kennis met drie vrienden, Geesje, Bossie en Oskar. Bossie en Oskar zijn broers en Geesje is een goede vriendin van hen. Bossie en Oskar hun moeder zit al voor een lange tijd in het buitenland en Geesjes tante ligt in het ziekenhuis met kanker. De vrienden brengen heel de zomer lang hun tijd door op een muurtje dat uitkijkt over de Melkweg, een rustige straat. Elke dag tegen 18 uur kwam er een vrouw en langs die met haar hond ging wandelen, het was voor hen als het ware het hoogtepunt van de dag. De vrienden hadden een bijnaam verzonnen voor hun allebei, ze noemden de vrouw 'Nancy Sinatra' en de hond  'Jeckyll'. Geesje en Bossie hadden zelfs een weddenschap over hen: Wie sterft het eerst? Nancy of haar hond? Wie gelijk had mocht een daag de baas zijn over de drie vrienden.

Op een zekere dag kwamen Nancy en haar hond niet voorbij, de vrienden vonden dit vreemd en ze gingen aan allerlei mensen vragen of ze Nancy en haar hond hadden gezien en of ze wisten waar ze woonden maar niemand wist het. Op een dag zijn ze zelf een meisje en haar hond naar haar huis gevolgd omdat haar hond op Jeckyll leek, maar dit leidde ook tot een dood spoor. In het 13de hoofdstuk vertelt Geesje dat ze Nancy gezien heeft in het ziekenhuis.

Na het lezen van deze pagina's is mijn mening over het boek dat het erg interessant is, omdat ik wil weten hoe het verhaal afloopt en het verhaal is eens iets anders dan anders.

Verslag : De melkweg

De melkweg

 

Dit is mijn ervaringsverslag over het boek ‘ De melkweg’ van Bart Moeyaert. Ik ga jullie wat meer vertellen over wat ik heb gelezen. Zo vertel ik een beetje over het begin, het midden en wat ik weet nadat ik het boek heb gelezen.

 

Ik ben vandaag beginnen lezen in het boek ‘ De melkweg ‘ de naam van het boek sprak me niet  direct aan. Het is een speciale naam voor een boek maar nu ik verder in het boek lees begrijp ik de naam wel. Hun clubhuis was een van de muren om het ‘oud ijzer cv’ ,hiernaast ligt de melkweg, vandaar de naam.  Het is niet zo eenvoudig om in het verhaal te geraken en te begrijpen over wat het gaat maar dat betert naarmate je vordert in het boek. De hoofdstukken zijn niet zo lang, dat vind ik goed, zo gaat het ook vlotter om het boek te lezen omdat je dan ook vlug aan het volgende hoofdstuk kan beginnen.

 

Nu ik in de helft van het boek zit, kan ik niet meer stoppen met lezen. Nancy en haar hond  ‘Jeckyll ‘ die elke dag om 18 uur passeren voorbij het clubhuis, komen plotseling niet meer.  Het is een raadsel voor Bossie, Geesje en Oskar waarom ze niet meer naar de melkweg komen. Ik ben al benieuwd naar het einde om te weten te komen wat er met hen gebeurd is. Ik ben doorheen het boek te weten gekomen dat de ouders van Bossie en Oskar eventjes een pauze hebben ingelast omdat het wat minder ging. De moeder is daarom naar het buitenland voor een tijdje. Geesje haar tante is ziek. Ik verwacht dat ze tegen het einde van het boek  zal sterven. Dit wordt nog spannend.

 

Ik heb het boek uitgelezen en het is een bizar einde. Je weet niet wat er uiteindelijk met Nancy en Jeckyll gebeurt. Ik vind het open einde van het boek niet zo leuk. Ik had liever gehad dat het een goed einde was waarin je te weten kwam wat er met ze is gebeurd. We komen wel te weten dat Geesje’s tante inderdaad sterft en dit is een tragische gebeurtenis. Ik vond het jammer dat Geesje op dat moment minder in het verhaal voorkwam. Maar er is ook goed nieuws en dat is dat de moeder terug naar huis komt. Er gebeuren verschillende dingen in het boek maar één echt spannende gebeurtenis is het niet. De personages maken het boek leuk. Oskar is degene die het verhaal vertelt, hij lijkt me een lieve jongen. Bossie daarentegen wil zich eerder stoer voordoen maar eigenlijk is hij ook een lieve jongen. Zo heeft Oskar slaapproblemen en dan kruipt hij bij Bossie in bed. De opbouw van het verhaal was duidelijk. De titels van de hoofdstukken verklappen niet wat er gaat  gebeuren. Het boek leest  vlot doordat er geen moeilijk woorden in voorkomen, het taalgebruik is beeldend genoeg.

 

Het was een kort eenvoudig boekje dat je snel uitleest. De gebeurtenissen zijn niet zo indrukwekkend maar toch een aanrader om eens te lezen als je niet weet wat doen.  

Verslag gemaakt door Celine.

 

Leesautobiografie Celine

 Als ik terugblik naar hoeveel boeken ik al in mijn leven heb gelezen, schrik ik er toch van. Ik moet toegeven dat ik ze niet allemaal meer weet maar ik heb er toch ook enkele gelezen die een speciale indruk op me hebben achtergelaten.

Toen ik 14 maanden oud was en mijn eerste woordjes zei, zoals ‘mama’ en ‘papa’ begon mijn mama samen met mij uit het boekje woordjes te leren. Dit waren nog gemakkelijke woordjes zoals : vis, maan,... Nadat ik deze woordjes wat beter kende, las mama me elke avond nog een stukje voor uit het boek ‘365 Verhaaltjes ‘. Er was voor elke dag een kort verhaaltje voorzien, zo leerde ik ook de data kennen. Na een jaartje, toen ik bijna op het einde van het boek was, las ik zelf al een beetje mee terwijl mama me hielp. Ik had ook één lievelings-boekje ‘Mijn eerste voorleesboek’. Het was een gemakkelijk maar toch leuk boekje, later wil ik dit ook aan mijn kinderen voorlezen. Maar voor ik ging slapen las ik niet alleen, ik luisterde ook naar mama haar zelfverzonnen verhaaltjes over Annemarieke en Rosemarieke. Deze personages waren mijn zus en ik.  Ik vond het heel fijn om ernaar te luisteren en vond het ook grappig. Toen ik naar het kleuterklasje ging, las de juf ons elke morgen een boekje voor maar op vrijdag was het een speciale dag en mochten we zelf kiezen welk boek de juf ons voorlas. Later, in de basisschool, gingen we regelmatig naar de bibliotheek. Ik vond dit plezant, alleen had ik wel pech want ik wou in het 6de leerjaar altijd romantische boeken lezen maar natuurlijk waren ze 14+ en dit mocht ik toen van de juf nog niet meenemen. Dat vond ik wel jammer. We moesten ook elk jaar een test afleggen om te kijken welk leesniveau we hadden. Ik was een vlotte lezer en had dan ook snel het maximum leesniveau behaald. In het 6de leerjaar moesten we om de 2 weken op vrijdag een boekje lezen samen met iemand uit het 1ste leerjaar zodat ook zij een beter leesniveau zouden behalen.

In het eerste middelbaar ben ik minder beginnen lezen, ik las op woensdag de ‘Joepie’ en de boeken die we in de school moesten lezen maar verder las ik doorheen het schooljaar niet veel. In de grote vakantie las ik dan meestal één boek. Zo heb ik het boek ‘De overlevende’ gelezen. Dit is het spannendste, ergste en beste boek dat ik tot nu toe heb gelezen. Ik hou van waargebeurde verhalen, ik wil me graag inleven in hun gevoelens. Deze vakantie heb ik een indrukwekkend boek gelezen, genaamd ‘ De littekens van mijn leven’. Het gaat over een model dat zwavelzuur in haar gezicht krijgt door haar vriend. Er is ook een documentaire over haar op de televisie geweest. Het is een pakkend verhaal, wat Katie Piper allemaal meemaakt en hoe zij met haar verdriet omging en haar leven terug heeft kunnen opnemen daar heb ik echt respect voor !

Ik lees het liefst op een zomerse namiddag terwijl ik buiten aan het zonnen ben. Maar ik lees ook graag s’ avonds een boek in bad, dit kan me echt ontspannen. Eigenlijk vind ik lezen wel leuk,ik moet wel toegeven dat ik een boek moet vinden dat me interesseert van in het begin anders zal ik het moeilijk vinden om verder te lezen. ik hoop dat de boektoppers van dit schooljaar interessant gaan zijn en ik ben heel benieuwd welke boeken ik doorheen mijn leven nog ga lezen.

Leesautobiografie Alessia

Mijn ervaringen met lezen begonnen positief in de kleuterklas, ik vond het zeer fascinerend als iemand kon lezen en ik wilde het dolgraag zelf kunnen. In de lagere school vond ik lezen in het begin echt leuk, maar elk jaar kregen we dikkere boeken en hierdoor begon ik lezen al snel minder en minder tof te vinden. In het secundaire onderwijs is mijn liefde voor lezen helemaal weggegaan.

Binnen ons gezin werd er weinig gelezen. Enkel tijdschriften en kranten. Toen ik een kleuter was, las mijn mama voor het slapengaan altijd een verhaaltje voor uit een groot sprookjesboek.

 In het eerste leerjaar leerden we stapsgewijs lezen en kregen we kleine, dunne boekjes met grote letters mee naar huis om met onze ouders te lezen. Op school werd er toen heel veel geoefend op lezen, elke maandag ochtend kwamen moeders van bepaalde leerlingen met ons naar school om met ons een boek te lezen, de zogenaamde leesmoeders. Ik vond dit echter niet leuk, ik was erg bang om dingen fout te lezen en het duurde allemaal lang en het waren vaak geen leuke boeken. Lezen interesseerde me toen nog wel, maar dat hing ook wel een beetje af van het boek.

 Vanaf het derde leerjaar begon ik lezen interessanter te vinden, ik ontdekte de boeken van Geronimo Stilton. Dat waren leuke boeken met grote letters, veel versiering, illustraties,  geurpagina’s en het waren altijd super toffe verhalen.

Vanaf het vijfde leerjaar begon ik met het lezen van stripverhalen, maar enkel FC. De Kampioenen en Samson & Gert, de rest interesseerde me niet. Ik las de stripverhalen altijd in mijn bed en in de auto. De boeken die ik toen moest lezen van school vond ik altijd stom.

In het eerste middelbaar las ik praktisch niets meer, enkel de boeken die we verplicht waren te lezen van school, maar dat gebeurde altijd op het laatste nippertje.

In het tweede en derde middelbaar hetzelfde verhaal. In het vierde ontdekte ik de boeken van “The Hunger Games” van Suzanne Collins. Dat waren boeken van wel meer dan 300 pagina’s maar ze interesseerde me, ik had de eerste film gezien en ik was benieuwd naar het vervolg dus las ik alle boeken in mijn vrije tijd allemaal uit op 1 week tijd uit omdat ik ze zo leuk vond. Na die boekenreeks heb ik geen interessante meer gevonden, nu lees ik enkel nog de boektoppers van school omdat we verplicht zijn ze te lezen. Heel af en toe lees ik ook “Joepie” een jongerentijdschrift, maar dan lees ik zeker maar de helft van wat erin staat.

Lezen is dus zeker nooit mijn favoriete bezigheid geweest en ik denk ook niet dat ik het ooit echt aangenaam ga vinden. Dit jaar zal het ook blijven bij verplicht lezen voor schoolvakken.

 

 

Katie Piper - De littekens van mijn leven.

'De jongen bevond zich inmiddels op hooguit een armlengte afstand. Ik probeerde nog steeds om mijn portemonnee onder uit mijn tas te diepen, en toen gebeurde het. Plens. De jongen gooide de inhoud van het bekertje in mijn gezicht, en in die fractie van een seconde veranderde mijn leven voor altijd. Mijn gezicht was kletsnat van de vloeistof, die ook langs mijn hals droop, en heel even begreep ik niet wat er gebeurd was. Heeft hij nou net zijn koffie over me heen gegooid, dacht ik geschrokken en vol ongeloof.' 

Dit gevoel had Katie op het moment dat ze zwavelzuur over haar gezicht kreeg, op dit moment veranderde heel haar leven! Het is een aangrijpend waargebeurd verhaal dat iedereen zeker eens moet lezen!